JUBILEUSZ - 70 Lat  kapłaństwa ks. Bronisława Szymańskiego.

 

Jaki jest powód i sens świętowania jubileuszy? Komu są one potrzebne? Czy temu, co przeżył wiele lat i teraz pragnie wspomnieniom nadać wartość i sens ... ? To zrozumiałe, tyle wrażeń ... przeżyć ... doświadczeń ... siły już nie pozwalają na dokonywanie nowych rzeczy, więc siłą woli jubilat dokonuje retrospekcji, znajduje radość w tym, co się już dokonało, wydarzyło. Tak to zrozumiałe. Ale co z tego mają uczestnicy takich uroczystości? Wielu tych zaszłych, odległych czasów nie pamięta, ba nie było ich nawet na świecie. I tutaj przychodzi nam
z pomocą św. Tomasz, który powiedział kiedyś taką myśl: „Tylko tam są wielcy ludzie, gdzie potrafi czcić się jeszcze większego”.
Dług wdzięczności zaciągamy wobec rodziców, nauczycieli, wychowawców i duszpasterzy. Świętowanie jubileuszu jest świadectwem wspólnoty tych, którzy pamiętają o osobach, pracujących w danym miejscu przed laty. Okazją do podziękowania Im za to, z czego teraz korzystają, dzięki ich pracy, trudowi i wysiłkowi.
16 października 2016 roku w Witowie - 70 lat kapłaństwa, w 96 roku życia obchodził ks. Bronisław Szymański – salezjanin. 10 czerwca 1953 roku przybył do Witowa o g. 15.15 i pracował w tej miejscowości do roku 1967.  Dla Witowa ten dzień, to była okazja do popatrzenia w przeszłość, aby wydobyć z historii wydarzenia, które Bóg w swej Opatrzności przygotował dla większej swojej chwały.
Głoszący kazanie ks. Andrzej Maryniarczyk – Witowianin, podkreślił wiele dobra, które przez osobę Jubilata dokonało się w miejscach Jego posługi,  a w sposób szczególny w Witowie, bo to tutaj zebrani parafianie - Witowianie mieli okazję do okazania Mu wdzięczności.
W świadomości, pamięci, a zwłaszcza w sercu ks. Bronisława zapadł Witów. To tutaj wybudował plebanię i rozwinął kult Matki Bożej Szkaplerznej.
To, co wyróżniało prace ks. Bronisława to troska o dobro Parafian, mieszkańców, praca społeczna, kulturalna i religijna. Wykorzystywał pobyt turystów w odnowieniu więzi z Bogiem, poprzez wyświetlanie filmów religijnych. To były formy nowej ewangelizacji.
Góralska muzyka i marsze Parafialnej Orkiestry Dętej stanowiły oprawę tej wyjątkowej uroczystości jubileuszowej.
Procesja z darami miała swoją wymowę przez to, że dary do ołtarza nieśli przedstawiciele różnych grup: Strażak – świecę, dziewczynka z Oazy Dzieci Bożych – kwiaty, prezes Związku Podhalan – Ikonę, ministrant wino i wodę, a dziewczynka po I Komunii świętej w białej sukience – Hostię.
Na koniec Mszy św. głos zabrał Jubilat. Dziękował za przygotowaną uroczystość, słowa kazania, grę orkiestry i kapeli. Przypomniał kilka momentów z życia w Witowie, po czym udzielił wszystkim zebranym Błogosławieństwa. Po mszy św. każdy otrzymał pamiątkowy obrazek. Nie mogło oczywiście zabraknąć wspólnych fotografii z Jubilatem. 
Serdeczne podziękowania dla Wszystkich, którzy poprzez udział w liturgii, zaangażowanie, piękne ludowe stroje, muzykę i śpiew, przyczyniły się do uszanowania Czcigodnego Jubilata.

 

Joomla templates by a4joomla