Poradnik
Szkaplerz karmelitański: czym jest i jak go przyjąć
Znak, od którego wzięła się nazwa patronki kościoła w Witowie.
Szkaplerz to dwa małe kawałki sukna połączone tasiemkami, noszone na piersiach i plecach. Wywodzi się z części habitu zakonnego. Szkaplerz Matki Bożej z Góry Karmel, zwany karmelitańskim, jest znakiem oddania się Maryi i przynależności do rodziny karmelitańskiej.
Skąd się wziął
Według tradycji karmelitańskiej Maryja przekazała szkaplerz św. Szymonowi Stockowi w XIII wieku. Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, zwanej w Polsce Matką Bożą Szkaplerzną, przypada 16 lipca. Tego dnia w 1912 roku poświęcono kościół w Witowie.
Jak go przyjąć
- szkaplerz po raz pierwszy nakłada kapłan, według obrzędu poświęcenia i nałożenia szkaplerza,
- potem wystarczy nosić go stale; zużyty wymienia się na nowy bez ponownego obrzędu,
- zamiast sukiennego szkaplerza można nosić medalik szkaplerzny z wizerunkiem Jezusa i Maryi,
- noszenie szkaplerza łączy się z życiem chrześcijańskim i codzienną modlitwą.
O przyjęcie szkaplerza najlepiej zapytać w parafii, na przykład przy odpuście 16 lipca.
Źródła
- Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii (2001), nr 205,
- Obrzędy błogosławieństw dla diecezji polskich (obrzęd poświęcenia i nałożenia szkaplerza),
- Wikipedia: „Parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Witowie” (tytuł kościoła).